ပန်းခူးသမား၏ ဥဒေါင်းဇာတ်

ဥဒေါင်းသည် ပန်းသည်ကို ကယ်တင်သော ဇာတ်

မေခလာ ကစားကွင်း ဟူသော နတ်ပြည်၏ အလယ်ပိုင်း လှပသော အရပ်ဒေသတွင်၊ တေဝစန ရွာအနီး သစ်ပင်ရင်းများ ပြည့်နှက်နေသည့် နေရာ၌ မဟာသမ္မတမင်းကြီး၏ လက်ထက်တော်အခါက ဖြစ်လေသည်။ ထိုအရပ်၌ ဥဒေါင်းတစ်ကောင်သည် အလွန်လှပပြီး အံ့မခန်းသော အဆင်းအင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံသည်။ ၎င်း၏ အမွေးအတောင်တို့သည် ရွှေရောင်တောက်ပနေပြီး ငွေရောင်တောက်ပနေသော အမွေးအမှင်များက ၎င်း၏အလှကို ပိုမိုထင်ရှားစေသည်။ ၎င်း၏ ဥဒေါင်းနှုတ်သီးသည် ပုလဲကဲ့သို့ ဖြူစင်ပြီး ၎င်း၏ ခြေချောင်းများသည် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ စိမ်းလန်းသည်။ ၎င်း၏ ဥဒေါင်းမျက်လုံးများသည် ကြယ်ပွင့်များကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး ၎င်း၏ အသံသည် လေနုအေးတွင် ပျံ့လွင့်နေသော ပန်းသီချင်းကဲ့သို့ ချိုမြိန်သည်။

ထိုဥဒေါင်းသည် အလွန်သနားကြင်နာတတ်ပြီး သတ္တဝါအပေါင်းကို ချစ်ခင်မြတ်နိုးသည်။ ၎င်းသည် သစ်ပင်များ၏ အရိပ်အောက်တွင် အနားယူရင်း ၎င်း၏ ချိုမြိန်သော အသံဖြင့် သီချင်းဆိုလေ့ရှိသည်။ ၎င်း၏ သီချင်းသံကို ကြားရသော သစ်ပင်များသည် ပိုမိုစိမ်းလန်းလာပြီး ပန်းများသည် ပိုမိုပွင့်လန်းလာသည်။ တိရစ္ဆာန်အားလုံးသည် ၎င်း၏ သီချင်းကို နားထောင်ရင်း ငြိမ်းချမ်းမှုကို ခံစားရသည်။

မေခလာ ကစားကွင်း၏ အနီးတွင် တေဝစန ရွာလေးတစ်ရွာ ရှိသည်။ ထိုရွာ၌ ပန်းသည်တစ်ဦး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုသည်။ သူသည် နေ့စဉ် မေခလာ ကစားကွင်းသို့ သွားရောက်၍ လှပသော ပန်းများကို ခူးဆွတ်ပြီး ရွာသို့ ပြန်၍ ရောင်းချသည်။ ပန်းသည်သည် အလွန်ကြိုးစားပြီး ရိုးသားသည်။ သူ၏ ပန်းများသည် အမြဲတမ်း လတ်ဆတ်ပြီး လှပသည်။

တစ်ရက်သောအခါ ပန်းသည်သည် ပန်းခူးရင်း ဥဒေါင်းကြီးနှင့် တွေ့ဆုံသည်။ ဥဒေါင်းကြီးသည် ပန်းသည်ကို မြင်လျှင် ရွှေရောင်တောက်ပနေသော ၎င်း၏ အမွေးအတောင်များက ပိုမိုတောက်ပလာသည်။

“အို ပန်းသည် အသင် ဘာကြောင့် ဤသို့ ဝမ်းနည်းနေသနည်း။”

ပန်းသည်သည် ဥဒေါင်းကြီး၏ စကားကို ကြားလျှင် အံ့သြမိသည်။ သူသည် ဥဒေါင်းကြီး၏ ချိုမြိန်သော အသံနှင့် ရွှေရောင်တောက်ပနေသော အဆင်းအင်္ဂါကို မြင်လျှင် စိတ်ထဲတွင် ကြည်နူးမှု ခံစားရသည်။

“အို ဥဒေါင်းမင်းကြီး အကျွန်ုပ်သည် ဝမ်းနည်းနေသည် မဟုတ်ပါ။ အကျွန်ုပ်သည် လှပသော ပန်းများကို ခူးဆွတ်ရင်း သာယာနေပါသည်။”

ဥဒေါင်းကြီးသည် ပန်းသည်၏ စကားကို ကြားလျှင် ပြုံးသည်။

“အသင်သည် အလွန်ရိုးသားပြီး သနားကြင်နာတတ်သူ ဖြစ်သည်။ အသင်၏ စိတ်ထားကို မြင်လျှင် ငါ အလွန်ဝမ်းမြောက်မိသည်။”

ထို့နောက် ဥဒေါင်းကြီးသည် ပန်းသည်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ခုန်တက်သည်။ ပန်းသည်သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်သည်။ ဥဒေါင်းကြီးသည် ပန်းသည်၏ ပခုံးပေါ်မှ နေ၍ ပန်းခူးနေသည်။ ၎င်း၏ ရွှေရောင် အမွေးအတောင်များက ပန်းသည်၏ မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်နေသည်။ ပန်းသည်သည် ဥဒေါင်းကြီး၏ ပူနွေးသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ခံစားရရင်း စိတ်ထဲတွင် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ခံစားရသည်။

ဥဒေါင်းကြီးသည် ပန်းသည်ကို ၎င်း၏ နန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ နန်းတော်သည် ပန်းများဖြင့် လှပစွာ အလှဆင်ထားသည်။ ဥဒေါင်းကြီးသည် ပန်းသည်ကို ၎င်း၏ နန်းတော်တွင် ဧည့်သည်တော်အဖြစ် လက်ခံသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အလွန်ရင်းနှီး ခင်မင်လာသည်။ ဥဒေါင်းကြီးသည် ပန်းသည်ကို ၎င်း၏ အတိတ်ဘဝအကြောင်းများကို ပြောပြသည်။ ပန်းသည်သည် ဥဒေါင်းကြီး၏ အတိတ်ဘဝအကြောင်းများကို နားထောင်ရင်း အလွန်စိတ်ဝင်စားသည်။

ဥဒေါင်းကြီးသည် ပန်းသည်ကို ၎င်း၏ ရွှေရောင် အမွေးအတောင်များထဲမှ တစ်ခုကို ပေးသည်။

“အသင်သည် ဤရွှေရောင် အမွေးအတောင်ကို ထားပါ။ ဤအမွေးအတောင်သည် အသင်၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲစေလိမ့်မည်။”

ပန်းသည်သည် ဥဒေါင်းကြီး၏ ရွှေရောင် အမွေးအတောင်ကို လက်ခံသည်။ ၎င်းသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်သည်။ ၎င်းသည် ဥဒေါင်းကြီးကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားသည်။

ပန်းသည်သည် ရွှေရောင် အမွေးအတောင်ကို ယူ၍ ရွာသို့ ပြန်သည်။ ၎င်းသည် ရွှေရောင် အမွေးအတောင်ကို ၎င်း၏ ပန်းရောင်းသည့် နေရာတွင် တင်ထားသည်။ ထိုအခါမှ စ၍ ပန်းသည်၏ ပန်းများသည် ပိုမိုလှပလာသည်။ ပန်းရောင်းသည့် နေရာတွင် လူအုပ်ကြီး စုဝေးလာသည်။ ပန်းသည်သည် ဥဒေါင်းကြီး၏ ကျေးဇူးကြောင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝလာသည်။

ဥဒေါင်းကြီးသည် ပန်းသည်ကို မကြာခဏ လာရောက်လည်ပတ်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အလွန်ရင်းနှီး ခင်မင်နေသည်။ ဥဒေါင်းကြီးသည် ပန်းသည်ကို ၎င်း၏ ပညာများကို သင်ကြားပေးသည်။ ပန်းသည်သည် ဥဒေါင်းကြီး၏ ပညာများကို လေ့လာရင်း အလွန်ထူးချွန်လာသည်။

တစ်ရက်သောအခါ ဥဒေါင်းကြီးသည် ပန်းသည်ကို ပြောသည်။

“အို ပန်းသည် အသင်သည် ငါ၏ ဆရာ ဖြစ်သည်။ ငါသည် အသင်၏ သနားကြင်နာတတ်သော စိတ်ထားနှင့် ရိုးသားသော စိတ်ထားကို မြင်လျှင် အလွန်ကြည်နူးမိသည်။ အသင်သည် ငါ၏ အတိတ်ဘဝတွင် ငါ့ကို ကယ်တင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။”

ပန်းသည်သည် ဥဒေါင်းကြီး၏ စကားကို ကြားလျှင် အလွန်ဝမ်းမြောက်သည်။ ၎င်းသည် ဥဒေါင်းကြီးကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဥဒေါင်းကြီးသည် နတ်ပြည်သို့ ပြန်သွားသည်။ ပန်းသည်သည် ဥဒေါင်းကြီးကို အလွန်သတိရသည်။ ၎င်းသည် ဥဒေါင်းကြီးကို မကြာခဏ အမှတ်ရသည်။ ၎င်းသည် ဥဒေါင်းကြီး၏ ရွှေရောင် အမွေးအတောင်ကို အမြဲတမ်း ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

ဥဒေါင်းကြီးသည် အလွန်လှပပြီး သနားကြင်နာတတ်သော သတ္တဝါ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပန်းသည်ကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ဘဝကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ ဤဇာတ်လမ်းသည် သနားကြင်နာတတ်သော စိတ်ထားနှင့် ရိုးသားသော စိတ်ထား၏ အကျိုးကျေးဇူးကို ပြသသည်။

အနှစ်သာရ

သနားကြင်နာတတ်သော စိတ်ထားနှင့် ရိုးသားသော စိတ်ထားသည် အလွန်အဖိုးထိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘဝကို ကောင်းမွန်စေပြီး ပျော်ရွှင်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။

ဘုရားလောင်း ကျင့်သုံးခဲ့သော ပါရမီတော်များ

မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ